Hoi allemaal,
Ik ben Jeffrey en werk als BIM-coördinator binnen projecten voor kritieke infrastructuur en industriële plants. Dagelijks houd ik mij bezig met de coördinatie tussen verschillende disciplines, waarbij zowel bouwkundige als werktuigbouwkundige modellen samenkomen.
Juist door die projecten ben ik steeds vaker gaan nadenken over de manier waarop wij tegenwoordig coördineren.
Ik heb namelijk het gevoel dat we ons in BIM nog te veel richten op geometrie, terwijl de echte waarde juist in de data zit.
Een uitdaging die ik regelmatig tegenkom, is de samenwerking tussen IFC- en STEP-modellen. In de praktijk worden STEP-bestanden vaak eerst omgezet naar IFC of NWD, zodat alles in één coördinatiemodel bekeken kan worden.
Dat werkt…
Maar lossen we daarmee wel het juiste probleem op?
Iedere conversie creëert een afgeleide van het bronbestand. Daarbij bestaat altijd het risico dat informatie verloren gaat, anders wordt geïnterpreteerd of niet meer synchroon loopt met de oorspronkelijke data.
Voor mij voelt dat als een verkeerde benadering.
Waarom zouden we proberen van STEP een IFC te maken?
IFC en STEP zijn beide open standaarden, maar ontwikkeld voor verschillende doeleinden. Ze zijn allebei sterk binnen hun eigen vakgebied. Misschien moeten we die kracht juist behouden in plaats van alles naar één formaat te willen converteren.
Ik geloof steeds meer dat een coördinatieomgeving niet verantwoordelijk moet zijn voor modelconversies, maar voor het verbinden van informatie.
Dat betekent bijvoorbeeld:
- Iedere discipline blijft werken vanuit haar eigen bronbestand.
- IFC blijft IFC.
- STEP blijft STEP.
- P&ID-data blijft gekoppeld aan de juiste assets.
- Documentatie blijft gekoppeld aan de juiste elementen.
- Geometrie uit verschillende standaarden kan samen worden bekeken.
- Clashcontroles vinden plaats over alle disciplines heen.
- Issues worden centraal beheerd.
- En vooral: de data blijft gekoppeld aan het oorspronkelijke element, in plaats van aan een geconverteerde kopie.
Voor mij is dat de volgende stap van BIM.
Niet nog meer focus op 3D-modellen, maar op betrouwbare informatie die gedurende de volledige levenscyclus van een asset beschikbaar blijft.
Misschien is het tijd dat we BIM niet langer zien als het samenbrengen van geometrie, maar als het samenbrengen van data, waarbij geometrie slechts één van de manieren is om die informatie te visualiseren.
Ik ben benieuwd hoe anderen hiernaar kijken.
Lopen jullie in de praktijk ook tegen deze uitdagingen aan? Of zien jullie juist voordelen in de huidige manier van converteren en coördineren?